Dagboek van Kjell

  Hallo, ik ben Kjell

  Ik mag hier van mama en papa alles opzetten

  waar ik mee bezig ben, wat er allemaal gebeurt,

  en hoe het verder met mij en de therapie 

  ontwikkelingen gaat.

  Ik vind het best wel spannend, maar mama helpt

  mij hier wel bij.

  Kijk zelf maar wie ik ben en wat ik allemaal doe.

_____________________________________________________________________________________

26 Augustus 2010

Hallo allemaal,

Eindelijk kom ik dan weer eens met nu wel voor 100 procent goed nieuws.

In mijn vorig verhaaltje schreef ik al dat we konden gaan, maar mijn oortjes werden heel erg ziek en wat de oor dokter mama en papa ook maar aan druppels meegaf, niets hielp tot ze wat uit mijn oortje kwam op kweek hadden gezet en daarna weer andere druppels mee naar huis kreeg. Maar ook met deze druppels ging het van mijn ene naar mijn andere oortje over, en mama en papa zagen mijn therapie al niet doorgaan.

Ook al zeiden ze niets waar ik bij was, ik voel en hoor toch alles.

Ook bij mij gaf het de nodige spanningen, en werd dan heel vervelend.

Alles leek ons nu tegen te zitten, het bericht dat ze niets meer aan mama’s pijn konden doen, dan nog het verhaal dat mijn kinderarts die ik nu niet meer heb, koste wat kost me op van alles wilde laten onderzoeken, ondanks dat al mijn begeleidsters en therapeuten, leraren enz. dit mama en papa hadden afgeraden, omdat ik al zoveel moest.

Dan heb ik in tussentijd ook nog een nieuw spoelsysteem samen met mama en papa moeten aanleren, wat ook weer door anderen geleerd moest worden, voor als mama en papa er niet zijn.

Gelukkig werkt dit systeem veel beter, moet er wel nog steeds aan wennen, maar gaat veel sneller en is ook beter te doen voor iedereen. Dan mijn oma die telkens naar het ziekenhuis moet en ook maar niet beter wil worden, en volgende week een maagsonde krijgt, zodat ze toch eten naar binnenkrijgt.

Dus al bij al even te veel voor ons allemaal.

Gelukkig hebben we toch even wat leuks kunnen doen, omdat we een weekje in een caravan op een fijne Camping mochten logeren, en hebben het daar heeeeeeeeeeeel erg leuk gehad.

Gisteren moest ik dan weer voor het laatst terug naar de oordokter, en het laatste druppeltje had wel geholpen, en hij zei tegen mama dat ik nu wel mocht vliegen. Oh wat waren we blij, mama huilde en ik heb haar getroost, maar mama vertelde dat dit tranen van blijdschap waren en we feest gingen vieren. Mama heeft de hele dag gebeld en was erg blij. Ik natuurlijk ook maar wist niet dat mijn dolfijnentherapie echt niet door zou kunnen gaan als mijn oortjes niet beter waren.

Ik krijg nu in Curaçao ook een KNO arts, die mijn oordokter kent en mama heeft een brief meegekregen met allemaal medicijnen erop.

Het leek echt feest bij ons in huis, de mailtjes en telefoontjes die we kregen, pfffffffff wel veel, maar ook heel erg leuk.

Dus nu mag ik echt 30 Augustus beginnen aan de dolfijntherapie, en dat vind ik superleuk.

We hebben ook op  www.kjellverwijst.waarbenjij.nu  een pagina aangemaakt, waar mama elke dag een verslagje met foto’s op gaat zetten van mijn therapie. Iedereen die dit wil volgen kan daar een reactie achter laten, zodat je automatisch een berichtje krijgt via je email dat er weer een nieuw verhaaltje met foto’s op staan, en kan iedereen die dat wil het ook volgen.

Jippie wat zijn we blij, het kan en gaat eindelijk gebeuren.

Dank je wel iedereen die mij en mama en papa hebben geholpen en laat zo snel mogelijk weer iets van ons horen.

Dikke kus van een dolgelukkige Kjell en mama en papa

_____________________________________________________________________________________

17 Mei 2010

Kom eindelijk vertellen dat mij DOLFIJNTHERAPIE door kan gaan. We hebben gelukkig na weer enkele tegenslagen wat sponsors betreft, en nog 1 probleem, toch veel hulp gekregen,  zoals ik al eerder geschreven heb, een super en heel gezellig Benefietconcert gehad, die door Petro en Greetje helemaal was georganiseerd, en waar ik heel blij mee was . Ik heb lekker de polonaise gedanst, gezongen, maar was ook blij Petro en Greetje weer te zien. Mama heeft een paar keer gehuild, maar dat was van blijdschap, zegt ze. We zijn met de bus ernaar toe gegaan, en alleen dat vond ik al gezellig, maar wat ik nog fijner vond was dat ook alle twee mijn oma’s en opa’s mee zijn geweest.

Maar mama en papa hebben ook hulp gekregen van de school van mijn nichtje Demi, die mijn Dolfijntherapie daar al in het begin van het schooljaar heeft opgegeven, en waar de leerlingen voor mochten stemmen, en mijn dolfijntherapie actie als winnaar uit de bus kwam. Ze hebben speciaal voor mijn therapie een vastenactie hebben gehouden en ondanks de kou een geweldige bijdrage  hebben kunnen geven. Echt super hoe  iedereen zich die dag voor mij heeft ingespannen, toppie.

Daarnaast zijn we ook gelukkig super geholpen door een stichting die alles al hadden gelezen, en waar mama al een gesprek mee heeft gehad, nadat Richard en Belinda Oosterbosch mij daar hadden opgegeven, en die ervoor gezorgd hebben dat ondanks de grote tegenslagen die we zelfs nu nog krijgen de therapie is betaald.

Maar ook dankzij iedereen die achter ons doel is blijven staan, en ons geholpen hebben, zoals Familie, vrienden, hyves vrienden, IVO MAVO school, Benefietconcert Petro, de Stichting, voetbalverenigingen , enz. , teveel om op te noemen, (maar die staan mits ze aangegeven hebben anoniem te blijven op de sponsor/donateurs pagina), kan en mag ik gaan.

Heel even dachten we dat we vanwege die beloftes die niet zijn nagekomen, en nog een probleem wat geld gaat kosten, dat we het niet zouden redden, maar kunnen dan nu toch eindelijk zeggen dat  ik hoe dan ook naar de dolfijntherapie ga. Oh wat was ik blij toen mama en papa dit tegen mij vertelden.  Ik sprong een gat in de lucht, en mama en papa waren zo te zien nog blijer daardoor.

Ik volg nu een meisje die op dit moment aan de therapie meedoet, en kan bijna niet meer wachten tot het zover is, maar nog 3 maanden zegt mama en dan mag ik, jippie. Het is wel werken hoor, als ik de verhalen lees, maar gelukkig hebben we in het weekend vrij daar, waardoor ik dan kan uitrusten. Mama heeft mij nu ook op waar ben jij nu aangemeld, en wel als http://kjellverwijst.waarbenjij.nu  Hierop wordt ook alles geplaatst wat met de therapie te maken heeft, en als het zover is, kan mama daar elke dag een verhaaltje plaatsen en ook de foto’s erbij zetten, wat dan ook iedereen meteen kan lezen.

Dan nog het goede nieuws dat ik al weken  alleen slaap, goed he.  Er hoeft nu alleen nog maar iemand bij te blijven tot ik slaap. Mama en papa zijn supertrots op mij.

Verder wil het nog niet zo gaan met mij zoals iedereen wel zou willen, en krijg hier nog enkele onderzoeken voor, en moet hoogstwaarschijnlijk ook nog voor de therapie een nieuwe BAHA schroef krijgen ( schroef waar mijn hoorapparaat opgeklikt wordt), omdat mijn hoofdhuid erover heen aan het groeien is, en mama en papa het niet meer goed schoon kunnen maken. Hierdoor is ook de kans op een ontsteking groter, en daarom moet ik hier deze week al voor naar het ziekenhuis om te kijken wat ze willen gaan doen, vind het best wel eng allemaal.

Maar daarover in het volgende dagboekverhaal meer.

Dikke kus Kjell

_____________________________________________________________________________________

17 Februari 2010

Er is weer heel veel gebeurd als ik zo terug kijk met mama en papa.

We krijgen dankzij de aandacht van de media en door Zanger Petro heel veel steun en reacties op het benefietconcert wat 25 April voor mij gehouden word, en wat geheel door Petro georganiseerd is. De artiesten zitten al vol, dus dat gaat goed, ook ben ik op de televisie gezet om voor het liedje “Petro Helpt Kjell”  mij dus, een videoclip te maken voor op Youtube, ben erg benieuwd hoe het eruit komt te zien. En ik heb ik in de krant gestaan, echt een hele bladzijde voor mij alleen. Erg leuk hoor.

Mama is ook al in de tussentijd geopereerd, wat helaas niet gelukt is, ze heeft de pijn in haar nek en schouders na 2 dagen alweer terug gekregen, en ik kon mama niet zien liggen met zoveel pijn en was boos. De dokter ging haar toch beter maken. Ik wilde liever ergens anders zijn dan mama zo te zien. Mama en papa hebben toen uitgelegd dat het niet altijd wil lukken als iemand geopereerd moet worden, maar dat de dokters dit wel proberen en dat ze dit heel lief vonden van de dokter. Nu weet ik wat ze bedoelt en kon toen ook weer gewoon thuis blijven, omdat ik wist dat het toch niet anders was.

Daarna samen met papa carnaval gevierd, wat best wel heel erg gezellig was, ondanks dat mama niet mee kon, maar ik heb de polonaise gedanst en veel gespeeld. Het was achteraf toch maar goed dat ik toch met papa mee ben gegaan.

Op school hoop ik ook weer wat beter mijn best te kunnen doen, maar er zat me even alles tegen, Mama die niet beter werd, ik had vaak buikpijn, moest veel huilen, en wilde niets doen, ik had gewoon nergens geen zin in, en ik kan nog steeds niet goed slapen. Heb nu van de dokter een pilletje gekregen die ik voor het slapen gaan moet innemen, en dit moet nog even inwerken over een paar weken weten we of dit helpt.

Dus nu komt het concert wat op 25 April word gehouden wel erg dichtbij en de kaarten kunnen ook al gekocht worden, maar ook het liedje kan worden besteld. Ik hoop dat er veel mensen komen.

Verder word Zanger Petro door heel veel media gevraagd, en ook papa moet in februari naar Johan Vlemmix voor een interview over mij en de dolfijnentherapie. Ik wordt wel op zo´n  kleine 100 zenders genoemd, dus voel me best wel een beetje beroemd. Ook op Hyves wordt veel voor mij gedaan en heb daar een publieke hyves gekregen die is opgezet door de DJ´s van Radio Amarillo. Ik

weet niet wie er nog meer voor mij bezig zijn, maar als dit, DE DOLFIJNTHERAPIE nu nog niet door kan gaan weet ik het ook niet meer.

Tot de volgende keer met hopelijk weer goed nieuws.

Dikke kus van Kjell

_____________________________________________________________________________________

7 Januari 2010

Hallo iedereen,

Hier dan weer een berichtje voor in het dagboek.

( Geschreven door Linda, moeder van Kjell )

Ik heb heel goed bericht, er wordt voor Kjell een benefietconcert georganiseerd in het Polman Stadion in

Almelo op 25 April 2010. Het moet een superfeest gaan worden. Petro en zijn vrouw Greetje kwamen geheel onverwacht op de verjaardag van Kjell, om dit met ons te bespreken. Kjell heeft van hun ook 2 super dolfijnen gekregen. Kjell voelde vanaf hij Petro zag een band, en was erg blij hen te zien. Petro en zijn vrouw zijn volop bezig om bekende en grote artiesten te benaderen om op het benefiet te komen zingen. Ik hoop dat ze dit ook willen doen. Het zijn echt 2 lieverds die alles voor Kjell over hebben. Voor meer informatie over het Benefiet kunt u kijken op www.zangerpetro.nl of op onze hyves.

Daarnaast krijgen wij ook heel veel reacties van vele lieve mensen op hyves, die iets geven of doen, en ons op allerlei manieren helpen. Het is hartverwarmend dit te mogen mee maken. Ook onze naaste familie en vrienden zetten zich voor de volle 100 procent in om de therapie door te kunnen laten gaan, waarvoor ook onze dank.

Dus hou deze website goed in de gaten, en misschien zien wij jullie wel op het benefietconcert op 25 April.

Veel liefs van Linda John en een dikke knuffel van Kjell

_____________________________________________________________________________________

11 December 2009

Hoi iedereen,

Daar ben ik weer met een nieuwe bladzijde voor mijn dagboek.

Allereerst wil ik iedereen laten weten dat wij ongelooflijk veel leuke reacties krijgen van zowel vrienden, kennissen als vele mensen die wij helemaal niet kennen op onze Hyves site. Wist niet dat er zoveel mensen dit doel zouden respecteren. Ik zie mama dan ook vaak een traantje wegpinken, als er weer eens een emotionele reactie op deze website komt.

Daarvoor wil ik iedereen bedanken, en hoop dat er nog vele reacties mogen volgen. Vooral Zanger Petro  zijn vrouw Geertje en Yvonne wil ik hiervoor bedanken. We kunnen het nu echt gebruiken, omdat we vele tegenslagen hebben gehad de afgelopen tijd, vooral op medisch gebied. Mama die drager blijkt te zijn van de Hashimoto, wat ik dus van haar heb overgekregen, en waardoor ze zich erg schuldig heeft gevoelt, toen ook nog de mexicaanse griep, en of dit nog niet genoeg is, gaat de pijn van mama die van haar nekwervels afkomt niet meer weg, en moet ze in de komende tijd beslissen of ze een operatie wil laten uitvoeren, die veel risico’s met zich meeneemt. Ik ben hier niet blij mee, maar zorg erg goed voor haar en help haar ook goed mee.

Daarom vinden wij het allemaal zo fijn dat we door zoveel mensen gesteund worden, en ons ook op alle fronten willen helpen.

Mama en Papa willen hoe dan ook naar deze therapie, en zijn er ook volop voor bezig. De 1^ste aanbetaling hebben ze al moeten doen, die was om de therapiedatum vast te zetten.

Mijn darmen en schildklier blijven me in de steek laten, en moet door middel van meer medicatie me beter in mijn vel voelen zitten. Ik ben best wel vaak chagrijnig en dan weer vrolijk, word er soms zelf niet goed van. Maar probeer toch maar mijn best te doen, het moet toch.

Een erg spannende maand, eerst nog mijn verjaardag en dan Kerst.

Ik zelf vind het altijd heel erg gezellig, veel mensen om me heen. Gezellig samen eten, wat mijn hobby is, cadeautjes uitpakken, tenminste als ik lief ben, wat ik natuurlijk altijd ben(nou ja, altijd), en dan natuurlijk de kerstboom wat ik altijd heel gezellig vind.

Namens mij en mijn mama en papa wens ik iedereen

 een hele fijne kerst

 en een gezond en dol-fijn 2010 toe!!!

_____________________________________________________________________________________

7 November 2009

Hoi allemaal,

Hier weer een berichtje van mij. Helaas zit ik de laatste tijd wat te rommelen met mijn darmziekte

en de medicatie voor mijn schildklier, waardoor ik me niet altijd lekker in mijn vel voel zitten.

Gelukkig hebben we een weekje vakantie gehad, en heb ik lekker met Demi gespeeld en met Oma Annie

en Opa Tinie naar het bos geweest om mama en papa met een herfststuk te verrassen.

Ze vonden hem heel erg mooi. We hebben nu voor wat betreft de dolfijntherapie het groene licht gekregen,

wat inhoud dat ik op 30 Augustus 2010 mits er niets meer mis gaat met mijn gezondheid enz, met deze therapie mag meedoen. Mijn mama en papa zijn nu nog harder hun best aan het doen om het geld bijeen te krijgen.

We gaan hoe dan ook, omdat het gezien mijn buikpijn niet lang meer zal duren voordat ik echt aan die vervelende stoma moet.

Ik zou willen dat er eens even niets hoeft en dat ik gewoon kan spelen en genieten als ieder ander,

maar de ene dag moet ik dit en de andere dag moet ik dat. Vind het niet altijd leuk, maar de gedachte

dat ik een therapie krijg, waar ik wel moet werken aan dingen die ik niet zo leuk vind, maar achteraf als beloning met dolfijnen mag zwemmen, maakt me helemaal blij. Als ik maar durf te zwemmen met dolfijnen,

maar heb er al heel veel van gezien en denk wel dat ik het durf. Verder gaat het volgens mijn mama en papa heel goed sinds we deze website hebben, en komen er ook al veel spontane reacties op.

Ik vind het nu een spannende tijd, de sinterklaas komt eraan en ik ben bijna jarig. PFFF, moet nog even denken wat ik op mijn verlanglijstje moet zetten, ik kijk graag naar kabouter plop en Piet piraat, maar die heb ik allemaal al,dus dit word erg moeilijk. En als ik dan tegen mama zeg dat ik gewoon centjes vraag en ze mij

alleen in de stad af moet zetten,( ik word toch al 10 jaar), is het ook weer niet goed, en ben ik weer te klein.

Zie mezelf al helemaal alleen in de stad lopen, hahaha.

Nou tot de volgende keer met hopelijk weer goed nieuws.

Knuffel aan iedereen van Kjell

_____________________________________________________________________________________

Hallo allemaal.

Ik ben 9 jaar en houd van dansen, muziek, zingen, toneel en zwemmen.

Ik zit op Basisschool de Korenaar in Eindhoven, in een aparte klas met nog 7 kinderen met het Down Syndroom.

Als ik erg goed mijn best doe mag ik met groep 4 meedoen zoals met lezen, sporten, zwemmen en misschien in de toekomst nog met meer vakken.

Ik kan al best goed lezen, en vind het ook erg leuk om te doen.

Ik vind het erg leuk op school.

Verder ga ik 1 keer in de week zwemmen, en sporten bij ’t Rijtven in Deurne, wat ik ook heel erg super vind.

Daarnaast mag ik samen met een danslerares bijna elke woensdag een leuk dansje bij een liedje leren, en laat het dan aan mama en papa zien als zij me op komen halen. Ik vind het dan ook erg fijn als ze voor mij beginnen te klappen, en mama moet dan weer van mij het liedje voor me opzoeken, zodat ik het dansje thuis dan ook voor andere mensen , zoals bijvoorbeeld oma en opa kan voordoen.

Ik speel het liefste met papa, en wil dan graag stoeien of hardlopen.

Ik ga ook heel graag naar RK PVV in Helmond als er gevoetbald word, en waar ik dan ook in het speeltuintje kan spelen, en af en toe mag ik daar ook met een echte microfoon zingen.

 Mijn mama en papa hebben me een filmpje en foto’s van de dolfijnen

 laten zien, en zou er ook graag naar toe willen, maar dan moet ik wel

 veel centjes sparen.

 Ik hoop dat ik er naartoe mag, maar als iedereen mij helpt moet dat

 toch lukken of niet dan.

 Verder moet ik elke dag gespoeld worden, omdat ik zelf niet zo goed

 kan moppen.

 Ik vind dat niet altijd even leuk, maar als papa of mama me dan een

 boek voorlezen, gaat de tijd wat sneller, en ben ik ook weer van mijn

 buikpijn af.

 Zo dit is mijn 1^ste berichtje op mijn eigen dagboek pagina, en kom zo snel

 mogelijk weer terug met hopelijk weer een leuk verhaaltje of iets anders.

Copyright © 2009  Dolfijntherapie Kjell